--

You gotta stand for something or you'll fall for anything.

Ετικέτες

Αγάπη (11) Αθλητισμός (4) Αλήθεια (1) Αναδημοσίευση (15) Ανθρώπινα Δικαιώματα (1) ΑΟΖ (16) Άραγε τι να κάνεις (2) Αστρονομία (8) Άσχετα (33) Βία (1) Βιβλίο (1) Γιατί πρέπει να νιώθω τυχερή (11) Διαπιστώσεις (6) Διάφορα (8) Διεθνή (2) Δουλειά (14) Ειρωνία (4) Είχα κι άλλα να πω (4) Εκλογές 2013 (15) Ελλάδα (28) Εμπνεύσεις (48) Ενδιαφέρον (6) Ενευρίασα (5) Ενημέρωση (27) Επαίκτηκα (2) επανεκκίνηση (1) Επιστήμη (4) Έρωτας (12) Ευτυχία (1) Ευχαριστώ (1) Θεωρίες (6) Καλή Διάθεση (27) Κοινωνία (57) Κόσμος (8) Κρίμα (2) Κύπρος (152) Λάρνακα (17) Λιαντίνης (2) Λουθείτε τα (4) Μεταναστευτική πολιτική (1) Μουσική (102) Νίκος Λυγερός (20) Ό (12) Οικονομία (24) Όνειρο (7) Παθήματα-Μαθήματα (1) Παράπονα (12) Πελλαμός (1) Περιβάλλον (3) Πολιτική (40) Προβληματισμός (89) Προδοσία (3) Σκέψεις (62) Συγχαρητήρια (7) Συμβουλές (4) Συμπαράσταση (11) Συνέπεια (1) τι να 'ναι (12) Το απόσπασμα της ημέρας (4) Τύχη (2) Υγεία (6) Υπενθυμίσεις (1) Υπερβολές (6) Υποκρισία (1) Φιλία (2) Φιλοσοφία (18) Φλερτ (1) Φυσικό Αέριο (1) Χάζι (28) Χαλαρά (5) χαχα (4) Ψέμματα (1) Ψυχαγωγία (2) I am so excited (5) Mr. Freeman (1) No further comment (1) No mood for comments (2) Note to self (1) Posts of silence (2) wtf (37)

Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2017

Στο ίδιο έργο θεατές;

Οι δύο "τσακκώνονται" για το ποιος μπορεί να εκτοπίσει τον νυν πρόεδρο από το αξίωμα.

Ο άλλος παίζει μας το υπεράνω και προσπαθεί να δημιουργήσει κύρος βασισμένος στην επιστημονική του ιδιότητα.

Φυσικά, και οι τρεις είναι θύματα των ομάδων επικοινωνίας τους.

Φέτος θα δούμε το έργο σε επανάληψη με ένα γκεστ σταρ.

Ο γκεστ σταρ περιτριγυρίζεται από γλύφτες, που μαζέφτηκαν γύρω του επειδή πιστεύουν ότι τα λεφτά και το επίθετο δίνουν ένα σημαντικότατο προβάδισμα νίκης.
Ο ίδιος πιστεύω ότι τους κατάλαβε και απλά τροφοδοτά τις ψευδαισθήσεις τους. Στο τέλος όμως όλο αυτό είναι μια φούσκα και θα σπάσει. Η χρονική στιγμή του σπασίματος (της έκρηξης) θα είναι καθοριστική για την ένταση και το εύρος της ζημιάς που θα προκαλέσει (και κατά πόσο θα μας πιάσει κι εμάς τους απέξω το ωστικό κύμα).


Ο πρώην καλός μου, (αυτός που ψήφισα στην πρώτη προβολή της ιστορίας/κωμωδίας/δράμα) εγκατέλειψε την τακτική της παρουσίασης προγράμματος και ιδεών και κατέφυγε στην τακτική της ατάκας. Μεγάλο λάθος. Επιβαλόταν να χαλαρώσει λίγο από την προηγούμενη φορά - που πέτασσε ιδέες συνέχεια - επειδή κατάντησε λίγο κουραστικός - και κάπου έχασε την μπάλα αφού οι προτάσεις του είχαν πολλά "ΑΝ" μέσα. Αλλά όχι και να πάει στο άλλο άκρο. Φυσικά, εκτιμώ όσοι τον προτίμησαν τότε για τον ίδιο, θα τον ξαναπροτιμήσουν. Όσοι τον προτίμησαν επειδή δεν ήθελαν να ψηφίσουν τους άλλους, θα καταφύγουν στην άλλη επιλογή.


Ο επιστήμονας δεν είναι καλός ψεύτης. Φαίνεται ότι πολλά από όσα λέει τα έμαθε όπως το ποίημα, αλλά δεν κατέχει βαθιά γνώση. Μπορείς να καταλάβεις τη διαφορά εύκολα. Δώσε σημασία και πρόσεξε τη γλώσσα του σώματος και την καθαρότητα του βλέμματος όταν μιλά για έρευνα και επιστημονικά προγράμματα (που σαφώς και κατέχει το θέμα) σε αντίθεση με το κούμπωμα του όταν μιλά για οτιδήποτε άλλο. Πώς ακριβώς θα κυβερνήσει; Το μόνο σίγουρο είναι ότι πριν πάει στο debate θα πάει να βάλει βενζίνη.

Ο στάνταρτ είναι το φαβορί. Κακά τα ψέματα, έκανε ένα σωρό λάθη, εξαπάτησε την κοινή γνώμη αρκετές φορές ΑΛΛΑ καταφέρνει να ανατρέψει οποιαδήποτε αισθήματα οργής απέναντι στο πρόσωπο του. Το κούρεμα καταθέσεων πλέον είναι παρελθόν για τους περισσότερους. Η ανακύκλωση που έκανε όταν σχημάτιζε κυβέρνηση είναι μια μακρινή ανάμνηση.
Τα παραπάνω μνημονιακά μέτρα πάρθηκαν πριν καν βγει πρόεδρος, και ψηφίστηκαν και από τη βουλή. Ο όποιος υποψήφιος του ΑΚΕΛ δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποσπάσει ψήφους από τη δεξαμενή ψήφων του άρα δεν έχει να φοβηθεί κάτι από τον επιστήμονα (δεν μπορεί να χάσει ψήφους που δεν θα είχε ποτέ).
Οι άλλοι δύο όσο δεν μπαίνουν πραγματικά μπροστά και να δείξουν ότι ΘΕΛΟΥΝ και ΜΠΟΡΟΥΝ να κυβερνήσουν, και δεν διεκδικούν απλά για να εκτοπίσουν τον νυν - δεν αποτελούν ούτε και αυτοί απειλή.

Υπάρχει ένας ερασιτεχνισμός στις περισσότερες ομάδες επικοινωνίας. Ίσως δεν κατάλαβαν ότι η μέση αντίληψη της κοινωνίας έχει ψηλώσει. Πλέον οι ανθρώποι μιλούν μεταξύ τους έστω και εάν διαφωνούν, και μπορούν να έχουν κάποιου είδους διάλογο. Σταμάτησαν να βλέπουν τους "άλλους" σαν τέρατα!

Το πιο πιθανόν να επαναληφθεί το σενάριο του 2013.
Οι νέοι πρέπει να αποφασίσουν και να εμπιστευτούν το ένστικτο τους. Πρέπει να δουν πέρα των επικοινωνιακών τεχνασμάτων. Οι ηλικιωμένοι σπάνια θα αλλάξουν την γνώμη τους, οι μεσήλικες το ίδιο.

Εγώ δεν αποφάσισα ακόμα - παρόλο που τίνω να επαναλάβω το ίδιο με την προηγούμενη φορά - όχι με τον ίδιο ενθουσιασμό όμως.

Αν έβαλε ο Φαίδωνας πάντως δεν θα υπήρχε δισταγμός. Ίσως την επόμενη φορά.

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Θέλω

Θέλω να γράφω συχνά.  Καθημερινά. Δυσκολεύομαι από άποψη χρόνου. Αυτό σημαίνει θα γράφω απλά πιο σύντομα κείμενα.
Καλή επικοινωνία σε μια σχέση σημαίνει να λες  κατάμουτρα στον άλλο όταν κάνει κάτι που σε ενοχλεί  για να ξέρει κάθε φορά που το κάνει ότι σε ενοχλεί.
Σε κάποια φάση ή θα σταματήσει να το κάνει ή θα σταματήσει να σε ενοχλεί.

Τέλος ανάρτησης. Αύριο πάλε-  μάλλον.


Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Καλησπέρα

Γεια σας, τι κάμνετε;

Σήμερα τελειωσα κάπως πιο νωρίς αυτά που είχα να κάνω και δεν είμαι πτώμα από την κούραση.

Άρχισα να διαβάζω το παλιό μου μπλοκ (αυτό). Το άφησα εδώ και πολύ καιρό με κάποιες σπάνιες εξαιρέσεις τα τελευταία 3 χρόνια.

Θυμήθηκα πολλά πράγματα.

Για παράδειγμα θεωρούσα τον Λουρουτζιάτη εξαιρετικό !! ( είδες πώς τα φέρνει η ζωή;)
Αμ το άλλο, ο Κασσίνης ήταν επίσης εξαιρετικός... ! :) .

Διάβασα και κάποιες αναρτήσεις με σχόλια.

Θυμήθηκα τον osr, τον ορμητικό του λόγο που κάποτε ήταν και εκφοβιστικός, αλλά ο άνθρωπος απέδειξε την αυθεντικότητα του - και μόνο με χαμόγελο μπορώ να διαβάζω τα σχόλια του.

Θυμήθηκα και πολλούς άλλους που ομολογώ ότι εδώ πολύ καιρό δεν πέρασαν από τη σκέψη μου.

Θες να μάθεις κάτι αστείο; Το επίτιμο τρολ του μπλογκ έγινε γαμπρός μου! Αν ήμασταν εγγλέζοι θα έλεγα: that' s a funny story actually!

Τον dreamer τον θυμάμαι μέσα-μέσα αφού με μια απροσεξία του αποκαλύφθηκε η πραγματική του ταυτότητα και γίναμε friends στο facebook! (είσαι εδώ;)

Ο Nonis εν ξέρω αν θυμάται πώς γνωριστήκαμε, now that's a funny story! (είσαι δαμέ;;)

Τους παραπάνω βλέπω σας στο twitter μια φορά κάθε 2-3 μήνες που μπαίνω να δω τι γίνεται. Λία πράματα δλδ.

Άλλαξα.

Είμαι η ίδια, αλλά διαφορετική. Πιστεύω κι εσείς το ίδιο. :)

Η αλλαγή είναι αναμενόμενη, επιθυμητή και επιδιωκόμενη.

Ελπίζω να είσαστε όλοι καλά.











Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

"ένα ακόμα φως"


Είναι απίστευτο πόσοι άνθρωποι εκεί έξω υποφέρουν από κατάθλιψη.

Κάποιοι υποφέρουν σιωπηλά, κάποιοι το παλεύουν μόνοι τους, άλλοι αναζητούν βοήθεια.

Δεν γνωρίζω πολλά (σχεδόν τίποτα) σχετικά με την κατάθλιψη.

Δεν πιστεύω κιόλας ότι υπάρχει πλάσμα που γνωρίζει αρκετά για την ψυχοσύνθεση, την ψυχή τα συναισθήματα.

Μεταφράζονται όλα σε ηλεκτρόνια στο τέλος της ημέρας; Είμαστε κοινά ηλεκτρικά κυκλώματα που μπορούν να βραχυκυκλωθούν και να εκδηλώσουν μια μη-αναμενόμενη συμπεριφορά; Υπάρχει κάτι περισσότερο σε αυτό;

Θα μπορούσαν όλα τα ψυχικά θέματα ενός ανθρώπου να επιλυθούν με μια ήρεμη βόλτα στην παραλία; ή μήπως χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή; μια καλή διατροφή; καθημερινή άσκηση;

Μια φορά κάθισα με ένα φίλο απλά για να τον ακούσω. Είχε ανάγκη να πει κάποια πράγματα. Είχε ανάγκη να κλάψει - για διάφορα πράγματα. Στο τέλος με ευχαρίστησε.

 Του είπα την επόμενη φορά να πούμε τα δικά μου, να γελάσουμε και λίγο.

Δεν ξέρω αν είναι καλά, ελπίζω να είναι.

* Πονάω όταν σκέφτομαι ότι έφυγες νιώθοντας ότι μονο απαλείφοντας την ύπαρξη σου θα απαλαγείς από αυτό που σε βασάνιζε. Μακάρι να είσαι το τελευταίο θύμα του "μαύρου σκύλου". Μεγαλώσαμε πολλοί μαζί σου και είμαι σίγουρη ότι όλοι σε αγαπήσαμε.













Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

"Θέλω να βρείτε οτιδήποτε βρωμιά κρύβει ο ... " !

Κάπως έτσι φαντάζει, σαν σκηνή από ταινία.

Σε κάνει να αναρωτιέσαι εάν είναι πάγια τακτική ή εάν ήταν ειδική περίπτωση.

Μάλλον το πρώτο.

Και αφού οι περισσότεροι έχουν κάποιους λεκέδες στη φωλιά τους, τις κρίσιμες ώρες και στιγμές κρατάνε χέρι-χέρι όταν παίρνουν "γενναίες αποφάσεις".



Σάββατο, 4 Μαρτίου 2017

Ανισότητες και ξέρω γω κουβέντες

"...και φυσικά οι γυναίκες πρέπει να αμείβονται λιγότερα από τους άντρες. Επειδή είναι πιο αδύναμες, μικρότερες και λιγότερο έξυπνες από τους άντρες."

Σίγουρα εάν είσαι σέρφερ (στο διαδίκτυο πάντα) ξέρεις πού ειπώθηκε αυτή η "έφυεν η κκελέ μου" κουβέντα.

Σε περίπτωση που σου ξέφυγε αυτή η είδηση, εδώ μπορείς να τη δεις.

Πραγματικά έκαμε με να γελάσω ο κύριος, αλλά από ότι βλέπω δεν το βρήκαν πολλοί αστείο.

Αλλά πώς να πάρεις σοβαρά μια τέτοια δήλωση;

Αν το πάρεις έτσι πολλά ζεστά το θέμα, μπορεί να συνδέσεις ότι ο άνθρωπος είναι εκλεγεγμένος, άρα αρκετές χιλιάδες κόσμου συμμερίζονται τις απόψεις του - και του έδωσαν εξουσία να τους εκπροσωπεί και μπλα μπλα μπλα.

Τζίνο που βλέπω εγώ είναι ένα ηλικιωμένο άνθρωπο, που δεν κατάφερε να χαρεί τη ζωή αφού ποτέ δεν εκτίμησε τις γυναίκες.

Η τελειομανία από μόνη της είναι πηγή άγχους και δυστυχίας, πόσο μάλλον η λανθάνουσα τελειομανία.

Γεμώνει ο τόπος αδκιασερούς τζαι αυτόματα αυξάνονται τα κρούσματα του ρατσισμού και του σεξισμού και κάθε άλλης ...κακίας. ( Αργία μήτηρ πάσης κακίας ).

 Η καταπίεση των ανθρώπων και η διάκριση μεταξύ αυτών είναι ένα υπαρκτό φαινόμενο σε όλους τους πολιτισμούς, σύγχρονους και παλιούς.

Απλά κάθε κοινωνία αποδέχεται ως φυσιολογικές καταστάσεις αυτές που πηγάζουν μέσα από την ίδια την κοινωνία. Για κάποιο λόγο ας πούμε, μόλις μια γυναίκα γεννήσει, αυτόματα ξέρει τα πάντα για τη φροντίδα του μωρού. Τούτο συμβαίνει επειδή ένα μεγάλο ποσοστό των αντρών στην περίπτωση της άφιξης του νέου, μικρού και όλο ανάγκες μέλους της οικογένειας - ΧΑΣΚΙΑΖΕΤΑΙ! Και εκεί ΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ και η γυναίκα να παίρνει γρήγορες αποφάσεις - μόνη της.

Κάπως έτσι ο ρόλος της μάνας στην κοινωνία μας είναι όπως τον ελβετικό σουγιά. Πολυ-εργαλείο.

Σίγουρα υπάρχουν οι εξαιρέσεις, και πάντα να θυμόμαστε ότι οι κανόνες είναι εκεί για να μας διευκολύνουν - δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ισχύουν.

Μόλις μια εργαζόμενη γυναίκα γίνει μάνα, αναγκάζεται να αφιερώσει λιγότερο χρόνο σε αυτό που έκανε μέχρι εκείνη τη στιγμή, αφού αναλαμβάνει ακόμα ένα ρόλο στη ζωή της. Αυτό είναι που αποτυγχάνουν να καταλάβουν και να κατανοήσουν αρκετοί άντρες, επειδή βλέπουν στατιστικά.

"Μα γιατί οι παραπάνω νομπελίστες εν άντρες;" πχ. μια απορία που είχε ένας φίλος του μπλογκ πριν κάποια χρόνια σε κάποιο σχόλιο.


Τέλος πάντων, ο συγκεκριμένος κύριος έχει το δικαίωμα να πει την άποψη του και να τη θέσει υπό την κρίση και των συναδέλφων του στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο αλλά και εμάς των υπολοίπων. Από κει και πέρα μπορεί είτε να υιοθετηθεί είτε να απορριφθεί.

Η συνάδελφος του που ένιωσε την ανάγκη να του απαντήσει σε αυστηρό ύφος από τη μια καλά έκανε που εκφράστηκε όπως το ένιωσε εκείνη τη στιγμή, από την άλλη είναι ακόμα καλύτερο να είμαστε λίγο φειδωλοί με το σάλιο μας όταν εμπλεκόμαστε σε συζητήσεις με ανθρώπους που η ιδεολογική απόσταση που μας χωρίζει είναι αδύνατον να καλυφθεί.

Τα πήραμε λίγο ανάποδα σε αυτή τη σύγχρονη κοινωνία που ζούμε. Έχουμε δώσει αξία σε δουλειές που ουσιαστικά διατηρούν την ματαιότητα της "εξέλιξης" του ανθρώπου μέσα από τον υλισμό, και ταυτόχρονα έχουμε υποβαθμίσει την αξία της οικογένειας, του σπιτικού.

Εμείς επιλέγουμε πώς θα ζήσουμε, και η γνώμη του οποιουδήποτε δεν μπορεί να γίνει η πραγματικότητα μας αν δεν το επιτρέψουμε.

Εδοκίμασα σε κάποια φάση της ζωής μου να επηρεάσω κόσμο - ευτυχώς μια πολύ σύντομη φάση της ζωής μου. Δεν πετυχαίνει, επειδή κανένας δεν θα σε ακούσει εάν διαφωνεί, εάν βαριέται ή εάν δεν καταλαβαίνει τι του λες από την πρώτη. Άρα βασικά το κοινό σου αυτόματα πέφτει στο 1% που πολύ πιθανόν να είναι τα 1-2 άτομα που ήδη μιλάτε και συμφωνάτε.

Εσύ τι κάμνεις άλλο; Κανένα νέο; :P

Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2017

Que Sera Sera



Κάποιες φορές 24 ώρες δεν είναι αρκετές...
Εκείνες τις φορές ξεχνάμε ότι μετά από κάθε 24ωρό ακολουθεί ακόμα ένα.

Ακόμα ένα...

Ο ορισμός μιας άπειρης ακολουθίας.

Κάπως έτσι προκύπτει το "για πάντα".

Όταν προσθέτεις ακόμα μια μέρα για εκείνο το project που πρέπει να τελειώσει, όταν προσθέτεις ακόμα μια αναφορά που πρέπει να παραδώσεις, όταν θα διαβάσεις ακόμα ένα βιβλίο, όταν θα δεις ακόμα ένα επεισόδιο της σειράς, ή ακόμα όταν ξεκινήσεις να βλέπεις ακόμα μια σειρά...

και κάπως έτσι τα 24ωρα περνούν και γίνονται παρελθόν.

Πώς άλλωστε να σχεδιάσεις το τέλειο μέλλον μέσα από ένα παρόν που γίνεται παρελθόν σε χρόνο dt;
Πώς μπορείς να προβλέψεις τον μελλοντικό σου εαυτό με ακρίβεια για να δουλεύεις πάντα για εκείνον;

Ίσως να μην μπορέσεις να το καταφέρεις όσο επιλέγεις να μεγαλώνεις και να διευρύνεις τους ορίζοντες σου.

΄Ο,τι είναι να γίνει, θα γίνει ... όχι τόσο στο "μοιρολατρικό" πλαίσιο, αλλά περισσότερο στο αισιόδοξο πλαίσιο. Να μην τα βάζεις κάτω ό,τι και να σου συμβεί, να  δέχεσαι όλες τις εξελίξεις σαν κάτι "φυσιολογικό", σαν κάτι "αναμενόμενο" - πάντα να αφήνεις το περιθώριο στη ζωή να φέρει τα πάνω-κάτω ανά πάσα στιγμή - και να είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις - είτε άμεσα είτε μετά από βαθιές αναπνοές και διαλογισμό.. !

 Φυσικά τέτοιες σκέψεις "δικαιούμαστε" να τις κάνουμε "εμείς" που δεν ζούμε μέσα στο φόβο, ανάμεσα σε βομβαρδισμούς ή σε εχθρικές κοινωνίες. Εκείνοι οι άνθρωποι δίνουν ένα άλλο αγώνα, ίσως ασύλληπτο για μας που οι έγνοιες μας περιορίζονται σε κοινωνικο-οικονομικές (και ίσως φτιαχτές) ανάγκες/απαιτήσεις.



Μετά από αυτή τη σκέψη, η σιωπή είναι ίσως η καλύτερη επιλογή.
 

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017



Τελευταίως ξεχνώ.. πολλά πράγματα.

Για κάποιο λόγο σήμερα θυμήθηκα αυτό.

Πιο ωραίο από ότι το θυμόμουν.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Διαχρονικότητα


Γεννιέσαι και γύρω σου έχεις την ψευδαίσθηση μιας άτεκτης πραγματικότητας που σε περιμένει να την ανακαλύψεις.

Κάπου στην εφηβεία, ανακαλύπτεις τον εαυτό σου ... την ύπαρξή σου τελοσπάντων.

Σε κάποια φάση τοποθετείς τον εαυτό σου μέσα στην υπόλοιπη "πραγματικότητα".

Και ξαφνικά - τρώεις μια φλασιά, ότι όλα αλλάζουν, όπως άλλαζαν από τότε που μπορούμε να ανατρέξουμε στο παρελθόν της ανθρωπότητας.

Και τότε... όλα είναι μια χαρά - όσο μπάχαλο και να είναι.

Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

Οι ψεκασμένοι



Πριν πω οτιδήποτε, θα ήθελα να εκφράσω τον θαυμασμό και την κρυφή ζήλια που έχω για τους γελοιογράφους!

Αυτές τις μέρες γίνονται συζητήσεις για τους αερο-ψεκασμούς. Για να είμαι δίκαιη, δεν είναι μόνο αυτές τις μέρες, απλά αυτές τις μέρες γίνονται δημόσιες συζητήσεις για τους αέρο-ψεκασμούς.

Για να είμαι εντελώς δίκαιη, οι δημόσιες συζητήσεις γίνονται για τους πιθανούς αέρο-ψεκασμούς.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω, είναι γιατί περιοριζόμαστε στη συζήτηση και δεν κάνουμε το πιο απλό. Έρευνα! Είπαν θα κάνουν, αλλά δεν τα παίρνουμε και τοις μετρητοίς!

Ο κόσμος πιστεύω δίκαια ανησυχεί και το κάνει θέμα, αφού ο ουρανός πραγματικά κάποιες φορές φαίνεται ζωγραφισμένος  - με μοτίβα που δεν μπορείς να τα αποδώσεις σε πορεία αεροπλάνων.

 Από κει και πέρα, οποιεσδήποτε υποθέσεις/θεωρίες για το τι προκαλεί τις "ζωγραφιές" και με ποια κίνητρα κάποιος θα "ζωγράφιζε" τον ουρανό, είναι ωραίες ιδέες για ταινίες και μυθιστορήματα.

Ακόμα και αυτοί που είναι σίγουροι, δεν είναι πραγματικά σίγουροι.

Έχουμε αυτό το πρόβλημα ως κοινωνία - δεν ξέρω εάν αυτό ισχύει και σε άλλες κοινωνίες. Τείνουμε να γεμίζουμε τα κενά από στοιχεία με φαντασία και βιαστικά συμπεράσματα.

Δεν υπάρχει κάτι κακό στο να υποψιάζεσαι κάποιες αιτίες, ή να δημιουργείς κάποιες θεωρίες. Το κακό είναι τις υποψίες σου και τις θεωρίες σου να τις μετουσιώνεις σε απόλυτη αλήθεια - και να τις πιστεύεις πραγματικά - ξεχνώντας ότι δεν έχεις βάσιμα στοιχεία για να τις στηρίξεις.

Δεν ξέρω αν είμαστε ψεκασμένοι κυριολεκτικά, αλλά συμπεριφερόμαστε σαν ψεκασμένοι.

Ιδίως αυτοί που επιμένουν να λένε ότι οι "ζωγραφιές" είναι από τα καυσαέρια των αεροπλάνων και είναι απολύτως φυσιολογικές θα ήταν καλά να δώσουν περισσότερη σημασία στα μοτίβα που σχηματίζονται στον ουρανό προτού απορρίψουν οποιαδήποτε έρευνα!

Είναι καλό να γίνεται έρευνα.